trambitie

Wie tien jaar geleden beweerde dat een netwerk als Facebook dagelijkse kost zou worden laat staan beursgenoteerd zou zijn, dat meubelwinkels zouden evolueren naar lifestylezaken, dat Azië zou verworden tot een nabije buur en dat we thuis zelf de sleutelhangers zouden kunnen maken met een 3D-printer…die werd voor gek verklaard.
Maar het is allemaal inmiddels een feit. De wereld om ons heen verandert zo enorm snel, sneller dan ooit te voren. En de vaart is er alles behalve uit.

Moet je als bedrijf dan nog wel marktonderzoek doen? Is het dan nog van belang om veel geld uit te geven aan dure onderzoeken waaruit je dan een klantprofiel kunt opmaken? Een profiel dat al snel weer achterhaald is.
Misschien is het veel belangrijker dat je een missie hebt zonder vast omkaderd klantprofiel.

En dan hebben we het steeds over “de markt” en “de wereld” of “de bedrijven”.
Maar waar het allemaal op neer komt is dat we het steeds over mensen hebben. Eenlingen en eenlingen die in groepsverband zich anders gedragen dan als eenling. En iedere eenling voelt zich wisselend en voor onbepaalde periode, in meer of mindere mate thuis bij een wisselend aantal groepen van eenlingen. Vandaag valt iemand wel binnen een klantprofiel, en morgen niet meer.
Vandaag heb je nog een vast adres met postcode en huisnummer, en morgen alleen nog maar een IP-adres….voor zolang het duurt.

Als een bedrijf zich concentreert op een missie, een eigen identiteit, een consequente manier van profileren en positioneren, zou het dan niet zo zijn dat die eenling of groep eenlingen, die dezelfde missie aanspreekt zich bij je zal voegen? Voor welke duur dan ook en welke aanschaf deze eenling dan ook bij dat bedrijf zal doen.

Hoe doen we het zelf? We zijn toch ieder voor zich, zo’n eenling. Ik heb een persoonlijke missie in mijn leven. En dat drijft me, dat beweegt me. Om die missie te voldoen zoek ik de eenlingen op die me daarbij kunnen helpen en vergezellen. Diegene die me in de weg staan ontwijk ik het liefst. Alleen kan ik het niet en wil ik het niet. Maar ik wil in mijn missie slagen en ga door.
En als ik drie dagen vertel dat ik hoofdpijn heb, ben ik de vierde dag echt ziek. Dus dat heeft geen zin. Morgen zal weer een mooie dag zijn….maar vandaag is het leukste wat er is.

Zal ik het nog anders zeggen: als we nu eens van crisis en traditie verschuiven naar missie en ambitie…..

Advertenties

reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s