kijken met de oogjes

Voor vele ouders met nog jonge, thuiswonende, opgroeiende kinderen, is het waarschijnlijk een herkenbaar tafereel. Samen heb je het snode plan gevat weer eens ouderwets gezellig te gaan winkelen. Niet de dagelijkse  of wekelijkse boodschappen in de supermarkt. Nee, dameskleding, herenkleding, luxere huishoudelijke dingen, misschien eens kijken naar de nieuwste kleurentelevisies, voor papa speciaal naar de dichtstbijzijnde BMW-dealer en mama wil inspiratie op doen in een fraaie moderne woonwinkel. De laatste noem ik niet geheel toevallig, noch willekeurig.

De kinderen gaan mee. Vanzelfsprekend. Ze kunnen immers al lopen en zijn die ochtend met het goede been uit het stapelbed geklommen. De plaatselijke formulewinkels voor de confectie zijn vrij snel gezien. Ouderwets leuk winkelen is toch alleen mogelijk bij de winkels waar ook eens iets anders te zien is dan bij de vorige 3 winkels. En na een spontane aanschaf van een heerlijk geurtje voor paps zowel als mams, voorzien van een serie monstertjes voor de monstertjes en voordat de nieuwe X-series bewonderd kunnen worden, eerst een kopje koffie en een gebakje. Voor de kids is dat wel een broodnodige onderbreking. Ze moeten al enige tijd de tandjes op elkaar houden. Paps en mams hebben dat zeker niet gedaan. “Niet aanraken, lieverd”, “Kijken met je oogjes” en “Hang die maar even terug in het rek, meissie” zijn al een paar keer nodig geweest om de jeugd in het gareel te houden.

Ondanks een vragende blik van mams naar paps, of de rit naar de BMW-dealer nog wel een goed idee is, wordt het glimmende wagenpark bezocht. Nadat de X1, X3 en X5 bewonderd zijn en zelfs mama in de Z4 heeft gezeten, op naar de mooie meubelen. Nu was het mams die de blik van paps keurig op tijd ontweek. Ondanks het feit dat “Niet aanzitten, jongen” en “Kijken met je oogjes” niet van de lucht waren geweest, was ze vastberaden haar momentjes in de woonwinkel te kunnen beleven.
Tussen de banken en fauteuils is het heerlijk rennen, en die lampjes zijn erg uitnodigend. “Niet kijken met je handjes, jongens” dus “Kijken met je oogjes”.

“Kijken met je oogjes” is naar mijn inschatting toch wel de meest gehoorde opdracht voor mij als kind geweest.
Dat heeft, nu ik groot en wijzer ben, wel een groot nadeel. Ik wordt op dat punt niet zo goed begrepen. Ik ben geconditioneerd in het kijken met de oogjes en herken dat bij mijn kinderen ook heel sterk. Eerlijkheidshalve moet ik de meisjes even buiten spel zetten. De jongens hebben het net zo sterk als ik. Laatst had de jongste zoon zijn super vette jack laten hangen over een kruk in de kantine van de sportvereniging. Althans dat dacht hij, want aan de kapstok hing het jack niet, in zijn kamer lag het niet en ook in zijn sporttas was het jasje niet te vinden.
Uiteindelijk bleek dat het jack gewoon aan de kapstok had gehangen. Maar dan wel onder een andere jas.
Maar ja, we moeten van kinds af aan … kijken met onze oogjes … en dan is het lastig vinden.

Wij mannen kunnen wel heel erg goed zoeken. Er wordt anders beweerd, maar vergist u zich niet. We zoeken en zoeken en zoeken. Het probleem zit altijd in het vinden. Dat heeft iets te maken met Venus en Mars ben ik bang. Daar komen we nooit echt achter natuurlijk. Vrees ik. Denk ik. Hoop ik.

Ik heb daar overigens wel een oplossing voor gevonden. Het gaat er uiteindelijk niet om wat ik vind, maar hoe ik zoek. En als ik dan wat heb kunnen vinden, bedenk ik daarna wel waarom ik het had moeten zoeken. Dan kan ik tenminste heerlijk en onbezorgd kijken met mijn oogjes.

Advertenties

reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s